index index sezon klub historia artykuły forum fanpage typer ksiazki kontakt
mapatop
Strona główna
Forum
Fanpage
Twitter
Archiwum newsów
Ostatnio na forum
Mapa strony
Regulamin

Dodaj do ulubionych
Startuj z JuvePoland


Drużyna
Mercato 2018/19
Piłkarz sezonu

Juventus
Terminarz
Lista strzelców
Lista kartek
Lista asyst

Serie A
Terminarz
Tabela

Liga Mistrzów
Terminarz
Prasa polska
Prasa zagraniczna
Internet
Felietony
Wywiady
Biografie
Primavera
8.07.2013 17:28:39 | komentarzy: 17 | czytano: 3324 razy

Mały jest wielki

Piłka Nożna

Najmniej znany z podstawowego składu. Prawie najniższy. Najlepszy. Po prostu Emanuele Giaccherini podczas Pucharu Konfederacji.

Kibice mogą go nie doceniać, za to trenerzy uwielbiają. Antonio Conte nie widzi bez niego Juventusu. Cesare Prandelli zabrał go na Euro 2012, gdzie filigranowy skrzydłowy zadebiutował w reprezentacji Włoch, zabrał na Puchar Konfederacji i wielce prawdopodobne, że zabierze na przyszłoroczne mistrzostwa świata.

Szybkonogi

Nie jest i nie będzie najlepszy w kraju na swojej pozycji. Nie musi być. Ważne, że jest potrzebny, choć najbardziej pasującym słowem powinno być użyteczny lub określenie elastyczny taktycznie. "Gram tam, gdzie wystawi mnie trener" - mówi o sobie. Można dodać, że również robi to, czego od niego wymagają przełożeni. Nie kaprysi, kiedy każą mu wykonywać nowe obowiązki, na przykład biegać do upadłego w pomocy, choć wcześniej był klasycznym skrzydłowym. Nie stroi fochów, jeśli usiądzie na ławce rezerwowych. Jest na każde wezwanie. Zawsze gotowy, by dać z siebie wszystko. Bo taki ma charakter, bo gra w Juventusie i reprezentacji Włoch to dla niego autentyczne wyróżnienie, więcej niż spełnienie marzeń. O jednym i drugim jeszcze dwa lata temu nie śmiał nawet pomyśleć.

Najpierw był Juventus. W połowie 2011 roku trener Conte, zabierając się za tworzenie drużyny, która oddali się o siedem kroków milowych od żenujących dwóch z rzędu siódmych miejsc w lidze, wskazał ku zaskoczeniu działaczy i kibiców na Giaccheriniego. Oczywiście nie po to, żeby wokół niego budować nową siłę, ale żeby był ważną częścią układanki. Jednym z elementów zespołu, ponieważ zespół, a nie indywidualności, miał być teraz najważniejszy. Z drugiej strony - w takiej drużynie jak Juventus każdy zawodnik, nieistotne, czy szykowany do roli pierwszo-, czy drugoplanowej, musiał coś wyrazistego sobą przedstawiać. Co więc urzekło trenera Starej Damy w Giaccherinim?

Emanuele Giaccherini długo przebijał się do Serie A, a jak się już w niej znalazł, szybko zdobył dwa wierzchołki: Juventus oraz reprezentację Włoch.

Przez trzy lata w Cesenie, z którą z trzeciej ligi przedarł się rok po roku do pierwszej i dzięki której zadebiutował w Serie A, dał się poznać przede wszystkim z szybkości. Niewielu prawych obrońców dorównywało pod tym względem lewoskrzydłowemu. Przy tym piłka mu nic przeszkadzała. Nie był technicznym wirtuozem, ale trudno było do czegokolwiek się przyczepić. Mijanie rywali, dośrodkowania i przyjmowanie piłki w pełnym biegu czy strzelanie na bramkę nie sprawiało mu problemów. Parametrom szybkościowym dorównywały wytrzymałościowe. Biegał przez 90 minut do utraty tchu. Mimo że do elity trafił dość późno, mając ukończonych 25 lat, to nie miał żadnych kompleksów. Wielkie stadiony i wielkie nazwiska nie onieśmielały go. Głowa była mocna jak szybkie nogi.

Już pierwsze mecze to pokazały. Z Romą na rzymskim Stadio Olimpico, gdzie debiutował, należał do najlepszych na boisku. W drugiej kolejce na stadion beniaminka przyjechał Milan z dopiero co kupionymi Zlatanem Ibrahimoviciem i Robinho, a także z Pato, Ronaldinho i Clarence'em Seedorfem. Wynik 2:0 dla Ceseny ustalił Giaccherini, który mając wsparcie w Japończyku Yuto Nagatomo, siał popłoch w szeregach rossonerich.

Giaccherinho

Z upływem kolejek beniaminek wrócił do szeregu i wprawdzie skutecznie, ale tylko walczył o utrzymanie, od czasu do czasu sprawiając niespodzianki. Siedem goli Giaka (w Genui z Sampdorią udało mu się strzelić dwa w odstępie 120 sekund) na mecie rozgrywek to był dorobek tylko o jednego gorszy niż rok wcześniej w drugiej lidze. Wystarczający, żeby zwrócił uwagę grubszych ryb, ale żeby od razu wieloryba z Turynu? Wielu nie dowierzało w sens tego transferu. De facto - najpierw rocznego wypożyczenia za 3 miliony euro.

Na tym nie koniec niespodzianek. Na inaugurację sezonu i zarazem nowego stadionu Juve, wypełnionego do ostatniego miejsca, wybiegł z Parmą w podstawowym składzie. Później różnie z tym bywało, ale jego istotnego wkładu w mistrzostwo Italii nikt nie podważał. Na tyle istotnego (23 mecze i 1 gol nie mówiły wszystkiego), żeby zasłużyć na transfer definitywny. Kolejne 4 miliony i 250 tysięcy euro i był stuprocentowym podwładnym Starej Damy z kontraktem do połowy 2015 roku. Do historii już przeszła wypowiedziana mniej więcej wtedy opinia Conte: "Gdyby był cudzoziemcem i nazywał się Giaccherinho, byłby przez wszystkich bardziej poważany".

167 - tyle centymetrów mierzy Emanuele Giaccherini. Zawodnikiem zarówno Juventusu, jak i reprezentacji Włoch niższym od niego jest tylko Sebastian Giovinco (164 centymetry).

Między pierwszym a drugim sezonem w Juve miał miejsce inny ważny etap w jego piłkarskim życiu. Kiedy Prandelli umieścił go na liście 32 piłkarzy przygotowujących się do Euro 2012, wydawało się, że przy ostatecznej selekcji jako jednego z pierwszych skreśli. W końcu Giaccherini nie miał ani głośnego nazwiska, ani - co najważniejsze - żadnego doświadczenia reprezentacyjnego. Żadnego! Co dotyczyło również czasów juniorskich. Jako senior nie zagrał w choćby jednym sparingu. A jednak żółtodziób pojechał i - to dopiero była bomba - zagrał od pierwszej minuty przeciwko Hiszpanii (1:1). W Gdańsku zadebiutował w kadrze i wypadł przyzwoicie. Znów przydała się jego taktyczna elastyczność, zdolność ukrycia własnego ego i poświęcenia dla drużyny. Pod tym względem jak ulał pasowało porównanie do Angelo Di Livio, żołnierzyka z Juventusu i reprezentanta Włoch w latach 1995-2002, który uzbierał 40 występów.

Oprócz cech charakteru i wykonywanych zadań łączy ich także to, że Di Livio tylko 12 razy w meczach kadry wytrwał na boisku od początku do końca. Wchodził na zmiany lub schodził przedwcześnie. Różnice też łatwo wskazać. Giaccherini na reprezentacyjną szansę czekał do 26 roku, Di Livio w dniu debiutu bliżej było do trzydziestki. Soldatino nie strzelił gola, Giaccherinho ma już dwa.

Rekordzista

Pierwszego wbił w dziewiątym występie. I od razu pobił rekord. W czerwcu z Haiti trafił do siatki w 19 sekundzie. Najszybciej w całej historii włoskiej kadry. O jedną sekundę poprawił osiągnięcie Salvatore Bagniego z 1984 roku i meczu z Meksykiem. Tym samym przeskoczyliśmy do dopiero co zakończonego Pucharu Konfederacji, na którym zbierał same pochwały. Asysty z Meksykiem i Japonią, gol z Brazylią, słupek w dogrywce z Hiszpanią. Nikt już nie odważył się powiedzieć, że jest jakąś trenerską fanaberią, że z ławki widać inaczej. O Giaccherinim już nawet surowi krytycy mówili, że jest reprezentantem pełną gębą.

Po drodze do Confederations Cup był drugi sezon w Juve. W Serie A grał mniej, pokazał się w Lidze Mistrzów i Pucharze Włoch. Jednak to, kim był dla drużyny, pokazało wydarzenie z 10 marca. W 75. minucie spotkania z Catanią zmienił Kwadwo Asamoah przy wyniku 0:0. Juventusowi szło ciężko, na zwycięstwo raczej nie zasługiwał, ale w 91. minucie właśnie Giaccherini podarował trzy punkty. Wszyscy fetowali rezerwowego. Został niemal zniesiony na rękach przez kompanów, kibice zgotowali mu owację na stojąco. Conte piał z zachwytu: "On jest wspaniałą reklamą Juventusu. Uosabia wszystkie nasze cechy: chęci, organizację, zaufanie, entuzjazm i radość. W tym sezonie grał mniej ze względu na eksplozję talentu Pogby, ale kiedy był na boisku, zawsze pokazywał ogromną determinację".

Nazajutrz gazety mogły obwieścić, że Juventus jest już prawie mistrzem, ponieważ po 28. kolejce zwiększył do dziewięciu punktów przewagę nad Napoli. Gazety pisały także, że Giak strzelił najważniejszego gola w karierze, ale przecież potem był rekord z Haiti, była Brazylia, w przyszłości będzie wiele innych meczów, po których jeszcze o nim usłyszymy. Bo mały stał się wielki.


Autor: Tomasz Lipiński
Źródło: Piłka Nożna 27/2013
Wyszukał: s00p3L

Zdjęcia pochodzą z galerii JuvePoland

MCJuveForza32Scudetto | 8.07.2013 | 17:58:35
Nie każdy kto gra w pierwszej 11 Reprezentacji Włoch gra w 1 składzie Mistrza Włoch.Dlatego tak ważne mieć drugą 11 złożoną z takich graczy jak on

Matti_Juve | 8.07.2013 | 18:35:04
jest bardzo dobrym zmiennikiem:)

macedonski | 8.07.2013 | 18:46:55
Był kiedyś taki jeden o podobnej charakterystyce, on też późno zaczynał swoją przygodę z wielką piłką, ale trudno było sobie wyobrazić bez niego mistrzowski Juventus końca lat 90-tych. Mówili na niego "soldatino". Conte i jego Juventus, jak widać, też ma swojego żołnierzyka;)

StaryDobryNedved | 8.07.2013 | 19:21:28
macedonski
Łał, fajnie, popisałeś się wiedzą ale Di Livio został przytoczony w artykule.


Adra | 8.07.2013 | 19:25:29
Bo oprócz wirtuozów w drużynie potrzeba też rzemieślników. A Emmanuelle jest doskonałym rzemieślnikiem - talentu za dużo nie ma, ale nadrabia syzyfową pracą.
Już o tym kiedyś pisałem, ale gdyby Mirko tak się angażował w mecz jak Giaccherini, to byłby jednym z lepszych napastników na świecie.

"Dżiakerinio" lubię bardzo - nie marudzi, nie woła o podwyżki i daje zawsze z siebie wszystko.


howik | 8.07.2013 | 20:08:39
3 dosyć dobre mecze w Brazylii i już ubustwiany przez wszystkich..

Bartek89 | 8.07.2013 | 21:02:24
mozna duzo sie rozwodzic na jego temat, jednak to wciaz przecietniak i nawet jezeli nie marudzi - mimo wszystko nie jest to rezerwowy na miare wybitnego Juventusu (a taki jest chyba cel?).

Mateys | 8.07.2013 | 23:50:07
Reprezentant Wloch nie jest wystarczajaco dobry na bycie rezerwowym w Juventusie?! Ktos tu sie z wlasnym... palcem pozamienial na wiadomo co...

Niezbedny obecnie zawodnik druzyny. Nie jest wybitny w jakimkolwiek aspekcie pilkarskim, ale wystarczajaco dobry we wszystkich.

PS. Zastanawiam sie kogo by chcieli na lawce krytycy Giaccheriniego?


Maly | 9.07.2013 | 1:56:15
@howik: aż mi się Melo przypomniał... także gwiazda PK... tylko, że mu go za 25 nie sprzedamy teraz...

rain | 9.07.2013 | 1:56:17
tacy zolnierze na rezerwach jak Giach i Padoin to podstawa

Bartek89 | 9.07.2013 | 7:18:51
Mateys, moglbys mnie w taki prostacki sposob nie obrazac? Kulturalny czlowiek potrafi w kulturalny sposob dyskutowac i uszanowac czyjes prywatne zdanie.

Reprezentant Wloch - to tylko kaprys Prandellego, dodatkowo swiadczy o poziomie aktualnej reprezentacji Wloch, ktora gdyby nie gracze Juve (Pirlo, Chiellini, Bonu, Buffon) nie byłaby w stanie przejść przez eliminacje do MŚ. Aktualna kadra jest po prostu słaba. W napadzie mamy.. Balotellego i nic wiecej. Pomoc to wiekowy Pirlo, i? Montolivo, ktory też mam wrazenie, ze najlepsze lata ma juz za soba.
Jest niezmordowany De Rossi ale ten swoja kariere marnuje w slabiutkiej Romie i zatrzymal sie dawno w rozwoju. Jest też nasz Marchisio, ktory gra ostatnio fatalnie w juve a co dopiero w kadrze. Gdyby była faktycznie oferta na 20-30mln za niego - sprzedalbym bez mrugniecia okiem. Dobry piłkarz, który jak dla mnie osiagnal juz kres swoich mozliwosci, mocno przewartościowany.

Obrona to blok Juve i tutaj plus. Aczkolwiek tacy zawodnicy jak de sciglio to jest smiech na sali.


MCJuveForza32Scudetto | 9.07.2013 | 8:02:07
Bartek88
Kulturalnie i Konkretnie.Kogo byś chciał na ławce zamiast Giacherinniego? Możesz podać nazwiska??Pamiętaj że Juve nie ma budżetu transferowego 300mln€.
Po za tym czy Włochy tak słabo grają nie wydaje mi się,a wiele kadr Italii widziałem.


delfinlove | 9.07.2013 | 15:17:14
ALE kaszana ten artykul...wystapil w paru meczach juve, bo conte woli asamoah choc uwazam ze jest od niego Wloch lepszy.

Benzema | 10.07.2013 | 8:56:34
100% prawda

Bartek89 | 10.07.2013 | 9:37:44
po pierwsze Bartek89

po drugie, jezeli faktycznie jest oferta 10 milionow za Giach'a to za taka kase mozna kupic znacznie lepszego zmiennika. Wybierać można dosłownie w każdej lidze.


P!otr | 10.07.2013 | 18:30:04
Bartek89.
Podaj, więc 3-4 zawodników, którzy zachowają się równie profesjonalnie, co Giaccherini. I będą zmiennikami w Juve. Pamiętaj, że czasy świetności Serie A są bardzo odległe... i dać komuś kontrakt za kilka baniek na ławce odeszły w niepamięć. Potem tylko z nimi problemy i rozwiązywanie kontraktów. Szanujmy takich zawodników i trzymajmy ich u nas, bo jest ich, co raz mniej.


MCJuveForza32Scudetto | 11.07.2013 | 18:21:20
Bartek89 sorry za literówkę
P!otr - Proste że tak
Poza tym i tak już odszedł
Artykuł Tomka Lipińskiego na pożegnanie
Grazie Giacch



Aby móc komentować, musisz być zarejestrowany i zalogowany.
KSIĘGARNIA WYDAWNICTWA SQN JPDROID - JUVEPOLAND NA ANDROIDA

Znaki towarowe JUVENTUS, JUVE i logo Juventusu są własnością Juventus F.C. Spa, Turyn, Włochy.
The trade names and marks JUVENTUS, JUVE and Shield Device are the exclusive property of Juventus F.C. Spa, Turin, Italy.
Copyright (c) 1997-2019 JuvePoland -- Wszelkie prawa zastrzeżone